Praktijkverhalen

« Terug naar praktijkverhalen

Wat als alles wat je hebt, stopt met eten

Op een middag kwam een meneer van ongeveer 78 jaar oud met een wit hondje op de arm de spreekkamer binnen. Zijn huisgenootje van 12 jaar oud wilde sinds 3 dagen niet meer eten. Meneer oogde erg kwetsbaar en de tranen zaten bovenin z’n keel: Binky was alles wat hij nog had, z’n vrouw was 2 maanden daarvoor zeer plotseling overleden. Dus je begrijpt: de spanning rond het mogelijke verlies van z’n viervoeter was enorm.

Bij onderzoek viel direct een zeer slecht gebit op bij de hond. Meerdere kiezen waren ernstig ontstoken en de geur uit z’n bekkie was vreselijk. Dus dat werd een uitgebreide gebitsbehandeling onder narcose. Ondanks de angst van meneer om zijn hond onder narcose te verliezen, stemde hij toch in. Zijn angst voor narcose mocht geen reden zijn om Binky met pijn te laten rondlopen. Daar waren we het beiden over eens.

Twee dagen later hadden we een gaatje weten te vinden in het operatieprogramma. Binky werd gebracht voor de behandeling. ’s Ochtends nam ik Binky zelf in ontvangst, luisterde nog even naar z’n hart en keek hem voor de zekerheid nogmaals even na. Hierna moest meneer het hondje toch echt aan me afgeven. Met angst en beven gaf meneer “zijn allessie” in m’n handen. “Het is echt alles wat ik nog heb, na 58 jaar samenzijn met m’n vrouw is alleen zijn echt gewoon niet leuk” …… Slik ……. wat een verdriet. En alhoewel we altijd ons uiterste best doen, mocht dit echt niet misgaan! Knop om, emoties uitschakelen en handelen naar wat het beste is voor de hond.

Oei wat was het hard nodig! Uiteindelijk moesten er negen kiezen worden verwijderd. De overige 33 tanden en kiezen zijn uitgebreid schoongemaakt en gepolijst. Binkie werd na de behandeling snel weer wakker en mocht 2 uur later weer lekker met meneer naar huis.

Tien dagen later stond meneer in de wachtkamer voor de controle afspraak, met achter zijn rug een doosje. Hij had een kadootje meegenomen namens Binky. “Dank voor jullie behandeling namens Binky, hij is zo opgeknapt en speelt weer als een jonge pup”. Fantastisch … hier doen we het dus voor. Alleen zijn is nog steeds niet leuk en meneer z’n verdriet is nog lang niet weg, maar gelukkig kan Binky voorlopig weer troost en gezelligheid bieden aan meneer, zonder pijn in z’n bekkie.

« Terug naar praktijkverhalen

Je bent van harte welkom!

Ook voor kleine vragen kan je altijd bellen of loop gerust bij ons binnen!
Of laat hieronder je vraag achter.

Stel je vraag!

This site is protected by reCAPTCHA and the Google
Privacy Policy and
Terms of Service apply.